Zmiany w prawie

 

INFORMUJĄ

Wprowadzenie jednoznacznych zasad obliczania powierzchni dla budynków nowobudowanych, a także w przypadku nadbudowy, rozbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania budynków oddanych do użytkowania

dniem 29 kwietnia 2012 r. zaczęła obowiązywać ustawa z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz. U. Nr 232, poz. 1377), regulująca m.in. tryb i nowe zasady zawierania umów deweloperskich pomiędzy nabywcą lokalu lub domu jednorodzinnego a deweloperem oraz treść umowy deweloperskiej, która zawierać będzie wskazanie sposobu pomiaru powierzchni lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego.

Kwestia pomiaru powierzchni została uregulowana rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z dnia 27 kwietnia 2012 r. poz. 462), stanowiącym wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 34 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.).

Wprowadzenie w rozporządzeniu jednoznacznych zasad obliczania powierzchni dla budynków nowobudowanych, a także w przypadku nadbudowy, rozbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania budynków oddanych do użytkowania – jeżeli zasady te były stosowane w tych budynkach przed dniem wejścia w życie rozporządzenia – polegających na powołaniu w przepisach Polskiej Normy PN-ISO 9836:1997 “Właściwości użytkowe w budownictwie. Określenie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych“, pozwoli ustalić jednolite reguły dokonywania obliczeń powierzchni, w szczególności powierzchni użytkowej.

Zasady zawarte w Polskiej Normie PN-ISO 9836:1997 “Właściwości użytkowe w budownictwie. Określenie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych” będą miały zastosowanie jedynie do budynków nowobudowanych, a także w przypadku nadbudowy, rozbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania budynków oddanych do użytkowania – jeżeli zasady te były stosowane w tych budynkach przed dniem wejścia w życie rozporządzenia. Natomiast przy obliczaniu powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego uwzględniana będzie jedynie powierzchnia mieszkalna wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku, co wyłącza zeń powierzchnię tarasów, balkonów i loggii. Jedynie w przypadku ich zabudowy trwałymi ścianami powierzchnia ta uwzględniana będzie przy obliczeniu powierzchni użytkowej lokalu, którego staną się wówczas częścią składową. W związku z tym zaszła konieczność doprecyzowania pojęcia “lokal mieszkalny” (§ 11 ust. 2 pkt 2 lit a), które nie zostało zdefiniowane w powołanej Polskiej Normie PN-ISO 9836:1997. W § 11 ust. 2 pkt 2 lit b wprowadzono zaś ujednoliconą zasadę przyjmowania do obliczeń powierzchni pomieszczeń: w 100%, jeśli wysokość pomieszczeń jest równa lub większa od 2,20 m, w 50%, jeśli jest równa lub większa od 1,40 m i mniejsza niż 2,20 m, natomiast o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie.

Rozporządzenie zawiera przepisy przejściowe, zgodnie z którymi do wniosków o pozwolenie na budowę lub odrębnych wniosków o zatwierdzenie projektu budowlanego, złożonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, będą miały zastosowanie przepisy dotychczasowe.

Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (poz. 462)